Grad (Mala smrt)

Na neki način, grad može da te ubije.
To je samo jedna od smrti, to otuđenje, gledanje kaleidoskopskih svetala, neona koji ne greju, mrtvih očiju.
Grad ne gleda i ne čuje, ali pušta svoje zvuke, žive i lične, svako brundanje starih kola, svako cerekanje pijane devojke, svako najavljivanje sledećeg voza, pušta ih kao krv iz sveže rane da se slivaju niz ulice, da se osuše, izmrve i raseju.
Grad je hladna slika slikana mrakom i betonom

Miloš Jocić


Published: 26.01.2009.
Classified as: Poezija
Comments: 0
Author:

Discussion: Total 0 Response

Leave a Reply

Your email address will not be published Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  • Follow Tragovi

    • Facebook
    • RSS

    Do you write poetry?

    Send your poetry to tragovi.blog[at]gmail.com
    Successful entries will be published.